Lice

захирал намайг чиглэн алхаж ирэх үед айдас төрнө...чи ингэ, чи тэг гэх болов уу гэхээс яс хавталздаг болчихож...түүнийй даалгасан ямар ч ажил хэцүү санагдаж байгаагүй...гэхдээ ганц нэг байсныг үл тооцвол шүү дээ...надруу ирж яваа үед нь надруу биш байгаасай гэж бодох бөгөөд түүнлүү аль болох харахгүйг, ямар нэгэн байдлаар нүдэнд нь торохгүйг хичээнэ...аягүй бол харчхаараа юм санаж гай болж магадгүйшт...амралтын өдрөөр ч хальт ажиллаад толгой гэж авах юмгүй болжээ...ангас ангас гээд хэрэг алга...

хэд хоног ч болтугай хатан жоомны царайг харахгүй их л сайхан байсан юмсан...өнөөдрөөс тэр сайхан үед цэг тавигдаж байна даа...ядаж байхад гадаадаас нөгөө дарга нар нь ирээд хурал хуй нь барагдахгүй гэж жигтэйхэн...морь ийш тийш хүн дугарсан зүгт сортолзоно, бас сарталзана...монголын талын захирлууд цугладаггүй дээ...моригй харахаар л яагаад ч юм дургүй хүрээд байх нь нэмэгдэх болж...гэснээс нэг сайхан хиа талх ч юм уу элэгний нухаштай талх зусалхийнсан...

за нөгөө захирал нь наашаа мэссэнжэрдэж байна даа...бас юу гэх гэж байгаа бол доо...айх л юм...ашгүй том захиралын суудал хойшлогдоод ирэхгүй гэнэ...дараа долоо хоногоос наашгүй бололтой...ашгүй ашгүй...халх голд хамт байлдаж явсан нөхрийн нэр өдөр гэжугаа...надад мөрийнд архи алдсан нэг этгээд өнөөдөр архиа өгнө гэнээ...авах уу байх уу...бодон байж л болно доо...толгой зантайгаад яг хагарах нь ээ...хийлчихсэн гүзээ аятай л байна...зулзагын ханиад сэдэрчихвүү яав, үе үе хуцуулаад байх боллоо...хэлээ амандаа хийлгүй хцуулдгийг бодуул ч бас ч гэж гайгүй, гэхдээ л цээж цэртэй л байна...энэ л санаа их зовоож байна даа...